انسان موجودی چنان پیچیده است که هم بهشت را برای خود مهیا میکند هم جهنم را. انسان اشرف مخلوقات است. از بلندمرتبه، بلندمرتبهتریم و از پست پستتر. اگر معنای این را کاملا درک میکردیم، آنوقت نه بیرون، بلکه درونمان شیطان را میجستیم. چیزی که لازم داریم این است که خودمان را جزء به جزء وارسی کنیم. نه اینکه در دیگران دنبال خطا باشیم.
کتاب: ملت عشق
نویسنده: الیف شافاک
ترجمه: ارسلان فصیحی
خدا کبر را دوست ندارد. میخواهد متواضع باشیم. از این رو، حتی در قضایایی که حق کاملا با ماست، نباید برتری خود را به رخ بکشیم.
کتاب: ملت عشق
نویسنده: الیف شافاک
ترجمه: ارسلان فصیحی
این دنیای دون، این صحنه مشعشع که هزار و یک بازیِ سایه در آن اجرا میشود پر است از انواع و اقسام بازیگر که فریب پول و ثروت و جاه و مقام را میخورند. هرقدر بر ثروتشان افزوده شود همانقدر محتاجتر میشوند به پول. هرقدر بالاتر بروند، همانقدر گرسنهتر میشوند به ترفیع. با فساد و حسد، با ذلت و کبر، مال دنیا را قبله خود قرار میدهند، بنده اشیاء میشوند. دانسته یا ندانسته. آگاهانه یا ناآگاهانه.
کتاب: ملت عشق
نویسنده: الیف شافاک
ترجمه: ارسلان فصیحی
همه پردههای میانتان را یکییکی بردار تا بتوانی با عشقی خالص به خدا بپیوندی. قواعدی داشته باش، اما از قواعدت برای راندن دیگران یا داوری دربارهشان استفاده نکن. بهویژه از بتها بپرهیز، ای دوست. و مراقب باش از راستیهایت بت نسازی! ایمانت بزرگ باشد اما با ایمانت در پی بزرگی مباش!
کتاب: ملت عشق
نویسنده: الیف شافاک
ترجمه: ارسلان فصیحی
برای نزدیک شدن به حق باید قلبی مثل مخمل داشت. هر انسانی به شکلی نرم شدن را فرا میگیرد. بعضیها حادثهای را پشت سر میگذراند، بعضیها مرضی کشنده را؛ بعضیها درد فراق میکشند، بعضیها درد از دست دادن مال… همگی بلاهای ناگهانی را پشت سر میگذاریم، بلاهایی که فرصتی فراهم میآورند برای نرم کردن سختیهای قلب. بعضیهایمان حکمت این بلایا را درک میکنیم و نرم میشویم، بعضیهایمان اما افسوس که سختتر از پیش میشویم.
کتاب: ملت عشق
نویسنده: الیف شافاک
ترجمه: ارسلان فصیحی
اگر زخمی داشته باشی، بیحس کردنِ زخم چیزی است مداوای زخم چیز دیگر. وقتی تاثیر مواد تمام میشود، مثل آن است که تاثیر داروی بیحسی تمام شده باشد. هر کجای بدنت که درد میکرده، دوباره درد میگیرد.
کتاب: ملت عشق
نویسنده: الیف شافاک
ترجمه: ارسلان فصیحی
خدا دوست دارد بندههای عزیزش را در بیابان سرگردان کند تا وقتی به آب میرسند، قدرش را بدانند.
کتاب: ملت عشق
نویسنده: الیف شافاک
ترجمه: ارسلان فصیحی
صوفی حقیقی آن است که اگر دیگران سرزنشش کنند، عیبش بجویند، بدش بگویند، حتی به او افترا ببندند، دهانش را بسته نگه دارد و در باره کسی حتی یک کلمه حرف ناشایست نزند.
صوفی عیب را نمیبیند، عیب را میپوشاند.
کتاب: ملت عشق
نویسنده: الیف شافاک
ترجمه: ارسلان فصیحی
متاسفانه در این دنیا چشم بیشتر مردم دنبال طبقِ دیگران است. از خود میپرسند فلانی چقدر پول دارد، مال و املاکش چقدر است؟ به تو چه مرد! سرت توی کار خودت باشد! تو به راه خودت برو، من هم به راه خودم. آخر سر هم تشخیصِ اینکه راه تو درست بوده یا راه من، نه وظیفه من است نه وظیفه تو.
کتاب: ملت عشق
نویسنده: الیف شافاک
ترجمه: ارسلان فصیحی
انسان در زیان است، در خسران است، در ظن است؛ نمیتواند از غیبت کردن دست بکشد. حال آنکه فقط یک کلمه بد که در باره یک شخص بر زبان جاری میشود، میچرخد و میگردد و به طرف آدمی برمیگردد که آن را بر زبان آورده؛ آن هم در زمان و مکانی که اصلا انتظارش را ندارد.
کتاب: ملت عشق
نویسنده: الیف شافاک
ترجمه: ارسلان فصیحی